Obserwuję sobie politykę. Z coraz mniejszym zaangażowaniem emocjonalnym (intelektualne minęło dawno temu, bo nie znoszę, kiedy ktoś obraża mój intelekt).
Robiąc sobie detoksy cyfrowe (zdarzają się coraz częściej, co może oznaczać, że powoli moje jestestwo szuka innych miejsc aktywności) mam okazję spojrzeć na rzeczywistość z nieco innej perspektywy (podoba mi się myśl Jose Ortegi Y Gasseta, który uznając ówczesną prowincjonalność Hiszpanii pisał, że z perspektywy prowincji pewne rzeczy widać inaczej).
Łażę więc sobie po lesie i prowincjonalnie ogarniam intelektualnie rzeczywistość. Ostatnio dopadła mnie myśl dotycząca polityki. I nie chodzi tylko o tę wielka politykę, ale tę mniejszą, bliższą.
Patrzę na Olsztyn (i nie tylko) i widzę, jak choróbsko ogólnopolskie złazi niżej, na poziom lokalny. Jak psuje się zarządzanie miastami, miasteczkami i wsiami przez ignorancki nalot, podobny do ziemniaczanej zarazy, który infekuje i łodygi i owoce obywatelskiego zaangażowania ... jakiegokolwiek zaangażowania. Ale nie będę opisywał szczegółów. Pomyślałem, że stworzę słownik zjawisk, które, moim zdaniem, psują współczesną politykę. To będą pojęcia w większości znane. Na koniec napiszę, dlaczego uważam, że to właśnie tym pojęciom należy się przyjrzeć.
POLITAINMENT - polityki z rozrywką, w którym wydarzenia i procesy polityczne są prezentowane w formie medialnej inscenizacji, wzmacniającej emocjonalny wymiar życia politycznego.
INFOTAINMENT - połączenie informacji i rozrywki, które w kontekście polityki polega na przekazywaniu treści politycznych w formie rozrywkowej, tak aby przyciągnąć uwagę odbiorców.
TABLOIDYZACJA POLITYKI - upraszczanie i sensacjonalizacja przekazu medialnego oraz politycznego, co prowadzi do ukazywania polityki jako formy rozrywki i skandalu.
CELEBRYTYZACJA POLITYKI - traktowanie polityków jako celebrytów, co powoduje, że ich życie prywatne i publiczne staje się tematem medialnym bardziej niż merytoryczne działania.
POSTPOLITYKA - zjawisko, w którym dyskurs polityczny staje się bardziej spektaklem skierowanym do konsumentów niż obywateli.
SKANDALIZACJA DEBATY PUBLICZNEJ - celowe podkreślanie kontrowersji i skandali, które przyciągają uwagę odbiorców kosztem rzetelności przekazu.
POLITYKA POCZTÓWKOWA - powierzchowne i uproszczone przedstawianie rzeczywistości politycznej, ograniczające się do atrakcyjnych i łatwo przyswajalnych obrazów i symboli, które nie oddają pełni złożoności i głębi problemów politycznych.
Dlaczego uważam, że te pojęcia są istotne w zrozumieniu współczesnej polityki?
Bo opisują zjawiska, w którym współczesna polityka ugrzęzła. Bo opisują istotę obecnej rzeczywistości politycznej.
Żyjemy w świecie, w którym politycy zapraszani są do mediów w roli komentatorów polityki (sic!), a dziennikarze, zamiast drążyć i utrzymywać polityków w stanie niepewności i dyskomfortu, bawią się w polityków lub potakiewiczów.
Uważam, że trzeba przedefiniować sposób prezentowania się polityków w sieci. Zamiast pocztówkowych relacji i medialnych występów powinno się stworzyć jedno medium (bez obrazków, emotek i innych dystraktorów), w którym politycy i urzędnicy będą relacjonować to, co zrobili i czego nie udało im się zrobić (z bogatym uzasadnieniem). Takie medium powinno mieć rozwiniętą (choć kontrolowaną obiektywnie) sekcję recenzji obywatelskich.
Jestem gorącym zwolennikiem wolności, ale w tym obszarze jestem za zakazem prezentowania się polityków i urzędników w mediach społecznościowych.
Doprowadziliśmy do horrendalnej i groteskowej sytuacji, w której dyletanci, idioci, kretyni i nieuki włażą w nasze życie za pomocą rozmaitych mediów i angażują nasza uwagę rzeczami w większości nieistotnymi. Opowiadają też o rzeczach, których ja nie chcę słuchać (bo nie interesują mnie ich oceny moralne i estetyczne czy recenzowanie innych polityków).
I nawet nie zauważyliśmy, że stworzyliśmy MISIA NA MIARĘ NASZYCH CZASÓW, czyli absurdalne przedsięwzięcie, w którym politycy nie są traktowani jak urzędnicy wynajęci czasowo do rozwiązywania konkretnych problemów, ale jak celebryci, którzy pozorują działania, zawijając ją w gadkę szmatkę.
Piotr Wasyluk
właściciel firmy @Wasyluk Projektowanie Kreatywne, doktor nauk humanistycznych i nauczyciel akademicki z wieloletnim doświadczeniem dydaktycznym, moderator design thinking, specjalista i praktyk w zakresie projektowania ekosystemów usług, modeli biznesowych i nowoczesnych marek, analityk trendowy, trendwatcher i projektant, który wiedzę o przyszłości wykorzystuje do tworzenia innowacyjnych rozwiązań w organizacjach, autor raportów trendowych i wielu publikacji naukowych,
twórca autorskiej metody projektowania z wykorzystaniem trendów – praktycznej analizy trendów.
